برخورد نظام با زنان 
وقتی درجهها بر دوش آدمهای بی احساس بنشیند صورتهای زیبا خونین خواهد شد.
|+|
نوشته شده توسط سعيد بلوچ در دوشنبه ششم اسفند 1386 و ساعت 0:5
ظلم و زورءِ آماچیں ڈیہ ءَ ،
بے نکانیں بنی آدمانی شھر ءَ ،
آس مانداشتگیں مئے ھلک ءَ ؛
یک برے پدا
وار کتگ دھرءِ جلّاد ءَ ۔
زھم وتی سوھان ،
گوش تیز ،
حکمءِ اشکنگءَ
مزن سیاھپاگءِ
جاتوگیں جبّارءِ ۔
پہ انسانیتءِ کوشءَ ،
عدلءِ پاھو و ایرموشءَ ،
مھر ءِ گاری ءَ ۔
نزان ئے !
مھر زند انت بنی آدمیءِ ،
مھر مارشت انت زندگی ءِ ،
مھر ماتءِ شکّلیں شیر
مھر دوستءِ رکّانی ھیر
مھر ورنائیں نوک سیر ،
مھر ترپوکیں استار
مھر روچءِ رژن ۔
زوراکیءِ سیاھگواتءَ مانشانتگ
پہ رژنءِ تھاریءَ ،
مھر ءِ آوار جنگ و گاری ءَ ۔
بلے بزان !
تا آدمیزاد ءِ جھان ھست ،
مھر تیجار جنت ،
تھم کشیت ، دھل رودینیت ۔
مھر اے کائنات ءَ
چہ ابد بیتگ تا ازل مانیت ؛
مھر نمیران
مھر نمیران
